Vrouwen in de top als oplossing voor de crisis? /mei 2009
Vrouwen en business is een op dit moment een zeer actueel onderwerp. Kranten staan er vol van want zouden zij niet het antwoord kunnen zijn om de crisis te lijf te gaan?
Termen als ‘glazen plafonds’, dure kinderopvang, terugbetalen studiefinanciering komen voorbij en worden allen betiteld als zijnde belemmeringen. Waarom en waarom juist nu deze tumult? Had dit niet al tien jaar geleden moeten gebeuren en wat willen wij vrouwen zelf nu eigenlijk?
Ik ben van mening dat er totaal geen verschil is in capaciteiten tussen mannen en vrouwen. Vrouwen kunnen net zo goed als mannen een groot bedrijf leiden. Uiteindelijk is elke leider een mens dat zichzelf meeneemt in het uitoefenen van de functie, mensen zijn uniek en daarmee niet generalistisch in een hokje te plaatsen. Wellicht is het betere invalshoek te kijken naar wat een effectieve leiderschapsstijl is en welke eigenschappen daarvan bij mannen en vrouwen voorkomen.
Een effectieve leider is in staat een koers uit te zetten en het bedrijf meekrijgt in de gewenste richting. Om dit goed te kunnen doen, is het nodig dat iemand open staat voor de omgeving en bereid is het eigen ego zo nu en dan opzij te zetten om plaats te maken voor goede ideeën van anderen. Uit praktijkervaring weet ik dat het opzij kunnen zetten van het eigen ego een eigenschap is die meer bij vrouwen voorkomt dan bij mannen.
Door de bank genomen komt er bij vrouwen dan ook meer binnen dan bij mannen, in de zin dat ze al snel gevoelens van anderen, stemmingen uit de lucht halen. Dat kan een voordeel zijn omdat het de gelegenheid geeft te anticiperen op die emoties die altijd in een bedrijf leven, maar niet uitgesproken worden. Het kan ook een nadeel zijn omdat het afleidt van het te bereiken doel. Het is in ieder geval wel een eigenschap die ervoor zorgt dat degene (man of vrouw) die beschikt over deze eigenschap vaak geliefd is bij de medewerkers. Geliefd zijn is geen doel op zich maar wel een voorwaarde om medewerkers mee te krijgen in het werken aan een gezamenlijk doel en ze gemotiveerd te houden.
Daarom zou een uitgekiende balans tussen mannen en vrouwen een goede oplossing zijn. Dat genereert de juiste dynamiek om tot goede prestaties te komen. Vrouwen reageren anders op complexe zaken dan mannen. Denken meer procesmatig. Met hun visie kunnen vrouwen de ogen van mannen openen. Maar deze diversiteitsstelling zou niet alleen moeten gelden voor de man-vrouw verhouding maar ook net zo goed voor oud-jong, wit-zwart.
En om echt aan de top te komen geldt dat je ongelofelijk gefocust moet zijn en je baan door je aderen moet stromen. Dat geldt zowel voor mannen als vrouwen en maakt ook dat je deze functies niet in deeltijd kunt doen vind ik. Maar zijn vrouwen wel bereid om alles en iedereen te laten wijken? Ook hun privé-leven? Laten we wel eerlijk blijven. Voor degene die het wil; ga ervoor.
Topvrouwen weten wat ze waard zijn, gaan de competitie aan en regelen het huishouden er gewoon even erbij. Competitie met mannen zien zij niet als belemmerend maar juist als drijfveer.
Zij zijn helemaal niet bezig met het springen van Glazen Kliffen en zitten niet te dubben over het percentage seksegenoten dat deelneemt aan het arbeidsproces. Deze vrouwen gaan er gewoon voor!
Voor alle anderen; je hebt in je leven maar een doel en dat is gelukkig zijn. Het is juist sterk om eerlijk te zijn en te kiezen voor je eigen geluk- met of zonder topcarriere.
